Sjors Janssen . nl

Laatst kreeg ik deze foto’s toegestuurd van mijn duiktrip in Borneo. Ondanks alle sneeuw in de straat en een skivakantie voor de deur, blijft dit toch erg lekker wegdromen…

• 

Vandaag heb ik met succes mijn SSI cursus Advanced Adventurer afgesloten. Hoewel ik het eerder had over PADI ben ik overgestapt naar de concurrent. Waarom? Als ras-echte student, puur vanwege de prijs. Het klinkt wellicht hypocriet, want €15 uitsparen op een duikcursus in Thailand is eigenlijk peanuts. Bovendien heb ik in de aanloop erna een dag extra met vier duiken gemaakt, waardoor er dus eigenlijk niets uitgespaard is en alleen maar meer uitgegeven. Maar…. met haaien en een zeeschildpad als hoogtepunt was ‘t elke bath meer dan waard!
Mijn instructor was JP (voluit: Jean-Philipe)… degene waar Marsha en Elze bij wegdroomde tijdens hun bezoek aan Scuba Junction eerder deze maand. Hoe dan ook, prachtgozer. Onder zijn begeleiding heb ik mijn controle over mijn drijfvermogen tot in perfectie bijgeschaafd, dmv hovering, fin-pivoting, walking on the moon, en andere ongein. Maar de werkelijke winst werd geboekt op het gebied van mijn loodgordel. Na een gevalletje uitloden volgens het boekje hield ik nog maar 1.6 kg over, terwijl ik daarvoor voortdurend met 4 kg of meer had gedoken… Een behoorlijke slok op een borrel. Daarna was het tijd om te navigeren, waarbij we JP’s voorbeeld hebben gevolgd door hem na een duik van +/- 55 min bij de boottrap hebben teruggebracht(KONING!).
De derde duik was een nachtduik onder vrij extreme condities. De zee was namelijk zo wild dat we moesten uitwijken naar een andere dive-site, die echter wat ondieper was. Dus dat werd in het donker duiken met sterke stroming. Wat een gave ervaring was dat!
De volgende ochtend (vandaag) stond in het teken van diepduiken en omgaan met een duikcomputer. Graag had ik iets gedaan aan wrak/grot duiken, maar bij gebrek hieraan moest ik hiermee genoegen nemen. Het goede nieuws dat we weer tergukeerden naar de Chumpon Pinnacles (die met die haaien), maakte de dag alweer helemaal goed. Vanochtend heb ik dus op hetzelfde niveau gedoken met de grey reef sharks op een diepte van iets meer dan 30 meter, very, very, nice. Toegegeven, ik had wat last van overmoedigheid door stikstof narcose. Dat klinkt eng, maar het valt allemaal reuze mee. Eigenlijk is het wel grappig, want in mijn geval was het gevoel vergelijkbaar alsof je een een aantal biertjes op hebt (Een aantal… niet teveel!).
Niks aan de hand dus, en na een 45 minuten aan de oppervlakte te hebben doorgebracht werd het tijd voor de laatste duik bij de Twins. Mooie locatie waar de behendigheid van de eerste duik goed ten uitvoer kon worden gebracht. Draaien om de as en ondersteboven hangen bijvoorbeeld, want er was overal wel wat te zien. Met name de blue-dotted stingray, angelfish, moray eel en pufferfish (kogelvis) waren de trofeeën van deze duik.
De afgelopen twee dagen waren dus nogal intensief, maar ongelooflijk fantastisch! Morgen verlaten we Koh Tao en gaan we langzaam terug naar Bangkok.

• 

De afgelopen dagen stonden vooral in het teken van bijkomen van de Full Moon Party op Koh Phangan. Althans, voor de meesten. Ik was namelijk niet bepaald in mijn element en dronk slechts wat water en af en toe een colaatje, terwijl anderen vrolijk met buckets over het strand dansten. Hoe dan ook, ‘t was een fantastisch feest om mee te maken! (Maar wat een Engelsen…)
Gisteren hebben we weer afscheid genomen van Sander, Lara, Nienke, Elze, Cor en Marsha en zijn we onze eigen weg weer gegaan. De overtocht naar Koh Tao duurde ietsje langer dan gepland – slechts een uurtje of vier! Onze boot zat namelijk al vol tegen de tijd dat wij in de haven aankwamen en moesten in de volle zon wachten op de volgende slowboat. Het gevaarte dat na ruim anderhalf uur de haven ingevaren kwam bleek al snel de most slowest van de gehele vloot te zijn, want de tocht duurde nog eens een uur langer dan normaal.
Eenmaal daar gearriveerd waren we blij dat we onze accomodatie al een aantal dagen van tevoren hadden geboekt, want alles – en dan ook werkelijk alles – zat vol. Vette pech voor de overgrote meerderheid die bij ons op de boot zaten, want vrijwel niemand had blijkbaar de moeite genomen om wat vooruit te boeken. Normaal gesproken is dat ook niet nodig, maar nu is het backpackers seizoen in volle gang en na afloop van zo’n Full Moon Party stroomt Koh Phangan helemaal leeg. Daar komt nog eens bovenop dat Koh Tao, ook wel turtle island, slecht 1 km in doorsnede lang en breed is (het is dus echt een klein eilandje), met drie kleine dorpjes aan de west en zuidkust.
Vanou is vandaag met haar SSI Open Water cursus begonnen hier op Koh Tao en voor mij staat morgen een bezoekje aan de Chumpon Pinnacles op het programma. Heb al veelbelovende verhalen gehoord, dus ben heeeeel benieuwd.

•