Sep
12
2010
Met het najaar voor de deur maken we ons klaar voor onze ongenode gasten. Hoewel ze zich vaak ook al in de zomer laten zien, zijn ze niet meer weg te denken zodra het vochtig begint te worden. Ik heb het over slakken; de Limax maximus om precies te zijn. Deze naaktslak kan tot 20cm(!) groot worden en is voorzien van een kek tijgerprintje. Bovendien is de grote aardslak – zoals onze ongenode gast ook wel wordt genoemd – nauwelijks uit te roeien. Vrieskou van 20 gr C? Pas de probleme. Escar-go slakkengif? Helpt, maar vervolgens komen de neefjes op bezoek…
Continue reading
Jul
19
2010
Vandaag bereiken we de eindstreep, gaat de kers op de taart en komt er een einde aan een periode van verbouwen. Vandaag nemen we namelijk afscheid van een oud en lelijk wandje dat onze keuken scheidde van het tuintje. Daarvoor in de plaats komt een nieuwe schuifpui. De hijskraan staat inmiddels weer voor de deur om de pui over het dak te tillen, maar eerst moet er nog wat sloopwerk worden verricht.
Het stof vliegt me om de orde en een horde aan automobilisten heeft alweer geërgerd staan wachten achter de kraan. De onnozelheid van sommige mensen is een applaus meer dan waard: “of de kraan niet even aan de kant kan…?” Tuurlijk, niets is makkelijker dan fileparkeren en bochtje achteruit met zo’n ding! Zeker in de smalle straatjes hier in Wittevrouwen. Gewoon achteruit dus en via de straat die parallel loopt je weg vervolgen.
Nu ik naar buiten kijk is het oude wandje al grotendeels afgevoerd en worden de voorbereidingen getroffen voor La Pièce de Resistance. De IPE-balk die helemaal aan het begin van onze verbouwing omhoog werd getild heb ik moeten missen, maar deze schuifpui mis ik voor geen goud. Een heus Kodakmomentje zit eraan te komen!
Jun
30
2010
Waar in de eerste week van de verbouwing grote stappen werden gemaakt doordat er volop gesloopt en gebouwd kon worden, was nu de week aangebroken van het Grote Afwerken. Uitzonderingen zoals het zagen van het trapgat overigens daargelaten. De afgelopen dagen is er geïsoleerd, bevloerd, leidingen aangelegd voor de CV en is er elektriciteit aangelegd. Klusje 1 en 2 zijn voor mij als toeschouwer vrij rechttoe rechtaan, maar die andere twee is heel andere koek. “Waar ik de verwarming wil hebben?” en “waar de stopcontacten moeten worden geplaatst?”. Dan begint dus het grote twijfelen. Willen we de contactpunten in de verre hoek of juist naast de trap? Of heeft het misschien helemaal geen zin om in die ene hoek een stopcontact te plaatsen? En wat te doen met de lichtpunten? Een of twee? Met of zonder dimmer? Argh!
Toch maar het orakel geraadpleegd. Als een ware profeet sprak Pa Janssen de woorden “stopcontacten kun je nooit genoeg hebben; en lampen ook niet!” waardoor de keuze vervolgens al snel was gemaakt. In elke hoek een dubbele contactdoos en in het plafond twee lichtpunten (met dimmer en een hotelschakelaar onderaan de trap).
‘Ons nieuw kapje’ nadert dus de finish en met smart is het nu uitkijken naar het plaatsen van de trap, nieuwe terrasdeuren en de schuifpui. Met name dat laatste staat weer garant voor het nodige geweld en stiekem kijk ik daar naar uit. Het hijsen van de stalen bint in de nok heb ik namelijk moeten missen en moet ik het doen met de verhalen van de buren. Ook leuk, maar meemaken is bijzijn! Het tillen van de nieuwe pui over ons huis heen is me daarom een Kodak-momentje meer dan waard. Even zorgvuldig plannen. De vraag is echter: wordt de pui volgens schema opgeleverd of lopen we alsnog uit in het zicht van de finish?
