San Francisco (2) – Just Wandering

Na een onrustige nacht slaap word ik gewekt door het daglicht dat zich net langs mijn gordijn naar binnen baant. Opgestaan, gedoucht en vervolgens de deur uit gelopen om even te ontbijten aan de baai. Helaas is echter nog niemand op het idee gekomen om in de buurt van het financial district een ontbijt-toko te beginnen aan de baai en moet ik dus noodgedwongen een stuk doorlopen. Op een gegeven moment loop ik voorbij een aantal boten die naar Alcatraz varen, maar ik heb nog niet gegeten, dus ik ga nog even verder. Gelukkig is niet veel verder een take-out waar ik wat croissants kan scoren (da’s toch Frans?) en dus terug naar de boten om naar Alcatraz te gaan.
Het zonnetje is inmiddels al aardig fel aan het schijnen en ik heb dan al spijt dat ik een trui aan heb getrokken en mijn schoudertas heb thuisgelaten. Ook heb ik geen zonnebril of zonnebrandcrème bij me, dus de voorbereiding had wat beter gekund.

Op Alcatraz word ik dolenthousiast ontvangen door een Amerikaanse alsof ze me al jaren niet meer heeft gezien en blij is dat ik nu eindelijk weer voor haar sta. Na een kleine introductie over het eiland besluit ze quasi-vriendelijk door te vertellen wat wel en wat is toegestaan. Dat is echt iets waar ik nog aan moet wennen. Hartstikke vriendelijk alsof ze je al jaren kennen, maar dan tegelijkertijd je op een dergelijke manier informeren dat mocht je het gore lef hebben om een rechtzaak aan te spannen, je geen poot meer hebt om op te staan want zei kunnen zich immer en altijd redden met: “told you so!” om vervolgens weer een glimlach tevoorschijn te toveren. Anyway, ik dus aan het rondbanjeren op Alcatraz waarbij ik met stomme verbazing zie hoe klein die cellen zijn: mijn bed is nog groter! Erg economisch en efficiënt ingericht zou je dus kunnen zeggen. Na een paar uur houd ik het voor gezien en ga terug naar het vaste land.

Daar aangekomen loop ik verder over de Embarcadero richting Fishermans Warf en Pier 39 om zeeleeuwen te begroeten. Even twijfel ik daar een fiets te huren en door te rijden naar de Golden Gate, maar ik besluit gewoon om door te lopen en daar in de buurt te blijven. Weliswaar heuvel op, maar niet zeuren: op een fiets schiet ik toch overal voorbij en ik wil juist wat van de stad zien, zeker omdat ik nu in een oudere buurt van SF ben. Bovendien is die brug er de rest van de week ook nog om van dichtbij te bekijken. Van die keuze heb ik helemaal geen spijt, bij de Russian Hill is een briljante kronkelende weg naar beneden (Crooked Street) voor de echte Schumi’s onder ons en niet veel verder staan nog een paar Victoriaanse huizen die door de jaren heen alle aardbevingen hebben doorstaan. Tevens heb je in die buurt een aantal plaatsen waar je prachtig kunt uitkijken over de stad waar water, groen, hoog- en laagbouw zich voortdurend afwisselen. Uiteindelijk rust ik even een beetje uit en SMS wat met m’n schatje in een parkje (Lafeyette) en ga met de cable car terug richting mijn hotel. Lekker de toerist uitgehangen dus, waarna ik het een en ander ga voorbereiden voor morgen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*