San Francisco

Het is toch even wennen… 9 uur tijdsverschil met het thuisfront. Nou moet ik toegeven dat er tijdens mijn afgelopen zomervakantie naar Thailand ook een aanzienlijk verschil was tussen mij en het thuisfront, maar nu ligt dat toch anders. Niet in de eerste plaats doordat ik mijn schatje thuis heb moeten laten, maar ook doordat ik de andere kant op ben gereisd.
Als ik mijn collega’s mag geloven, dan zou ik nu niet of nauwelijks last moeten hebben van een jetlag. Daar kan ik nu nog niet over oordelen, aangezien ik iets meer dan een uur geleden uit het vliegtuig ben gestapt. Maar over een paar uur zal het zich moeten uitwijzen of ze (al dan niet) gelijk hebben.

Ik ben nu dus in San Francisco en ben zojuist ingecheckt in mijn hotel waar ik de komende week zal verblijven. Ik heb de kamer nog niet gezien (WiFi in de lobby waar ik dankbaar gebuik van maak nu de laatste hand aan mijn kamer wordt gelegd), maar het ziet er nu al top uit. Uitzicht op de San Francisco Bay, gelegen in het Financial District en gebruik van sauna, fitness club en olympisch zwembad is inbegrepen.
Vanavond en morgen staat het verkennen van San Fran op het programma en daar ga ik dankbaar gebruik van maken. Op de weg van het vliegveld hier naartoe leek mij het beter om de BART (Bay Area Rapid Transit) te nemen in plaats van een taxi, maar dat was achteraf gezien niet zo’n beste keuze. Ik was er namelijk van uitgegaan dat BART een mooi uitzicht zou geven over de stad, maar helaas kijk je vanuit BART voornamelijk tegen beton aan, want de Transit beweegt zich voornamelijk voort onder de grond. Het is dus meer een metro dan een trein…. Typisch gevalletje van jammer, dus.
Neemt overigens niet weg dat de heenvlucht adembenemend was. Dankzij Copernicus en Galilei weten we dat de aarde rond is. Vandaar dat de kortste route in dit geval niet over een rechte lijn op de kaart is van Amsterdam naar SF, maar echter over een mooie boog via Groenland, Canada en de Rocky Mountains. Dus in plaats van heeeeel veeeeel blauw zag ik onderweg nu witte, uitgestrekte ijsvlakten, sneeuwvelden en witte bergen. Even dacht ik boven Groenland een ijsbeer te zien lopen, maar dat bleek toch een stilstaande ijsschots te zijn. Vooral toen ik me bedacht dat vanaf 11 km hoogte het een gigantische ijsbeer zou zijn deed me toch geloven dat het een ijsschots betrof.

Vandaag en morgen ga ik dus kennismaken met Californie, en daarna is het tijd om de handen uit de mouwen te steken. Maar voor nu ga ik even mijn kamer bekijken, en spring ik even onder de douche.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*