Sankt Anton am Arlberg / 2011

In de 2e week van maart ben ik een weekje gaan skiën met de hele familie. Iedereen was van de partij, dus dat beloofde een gezellige boel te worden. Stefanie rijd met ons mee en Dick & Juud zitten bij pa en ma in de auto. Het weer en het verkeer zit – behalve op de A8 (flitspalen) en de grens (tunnel) – gelukkig mee en we zijn in no-time in Sankt Anton. En het is er groen! Ondanks de reputatie van een sneeuwgat is er door het gebrek aan sneeuw (slechtste winter in 40 jaar) en de hoge temperatuur veel van de sneeuw verdwenen. Snel pakken we onze spullen uit en drinken een borrel op de vakantie.


‘s Ochtends gaan we snel omhoog om het gebied te verkennen. We starten op Rendl en we doen het rustig aan met vooral blauw en een beetje rood. De volgende dag bezoeken we Galzig en we volgen het zelfde recept: vooral blauw en een beetje rood, maar door een misverstand belanden we op de Zammermoos, zwart #2. Vanou skiet met een grote glimlach naar beneden alsof ze niets anders gewend is, mama gaat onderuit en glijdt 20m naar beneden. Volgens haar IJzeren Wet is ze niet gevallen, want “ik had nog beide ski’s aan”. ‘t Is een taaie! Omdat de sneeuw op Rendl beter is (ligt grotendeels in de schaduw) gaan we dinsdag daar weer skiën en langzaam aan begint het weer te betrekken. Woensdag staat Lech op het programma. De bewolking komt opzetten van het zuiden met daarin de beloofde verse sneeuw. Die dag is het een grauwe bedoeling en is het zicht al beduidend minder dan de voorgaande dagen.

En dan begint het boven de 1800 meter te sneeuwen. ‘s Ochtends word ik een beetje teleurgesteld wakker, want in het dal van St Anton nog geen nieuwe sneeuw gevallen. De Galzig en Kappal zijn in een dichte mist gehuld en dat belooft dus veel goeds. De rest kiest ervoor om vandaag binnen te blijven, maar ik ga op pad. Vrijdag is het weer niet heel veel beter. En dat is jammer, want mijn beloofde verjaardagscadeau in de vorm van een heli-drop wordt door Moeder Natuur door mijn neus geboord. Het zicht is te slecht om te kunnen landen :( Ik ga weer buiten spelen in de verse sneeuw en zie de rest aan het einde van de dag onderaan in Basecamp. Was weer een mooie week!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*