Tanzania (2)

Dag 26 – 07/10/11: Arusha

Tijd voor een dag hardcore overlanding. In het donker breken we de tent af en pakken we alles in. 720 km te gaan van Dar Es Salaam naar Arusha met o.a. een oversteek met de ferry, een file om Dar Es Salaam te kunnen verlaten en niet al te best asfalt. We doen er ongeveer 14 uur over zonder dat het eigenlijk tegenzit. Vooruit, in het begin bij het aan boord gaan van de ferry verliezen we een half uurtje. Ten eerste omdat we de kleine ferry voor onze neus zien wegvaren. Ten tweede omdat we vast komen te zitten tussen wal en schip bij het aan boord gaan van de grote ferry die een kwartiertje later voor ons klaarstaat. Gelukkig helpt de kapitein ons een handje door de laadbrug te hijsen waardoor de achterwielen weer grip krijgen en we daadwerkelijk aan boord kunnen.

Onderweg begint het landschap weer te glooien en wordt het groener. We trekken weer The Great Rift Valley in met als hoogste top de Kilimonjaro die net boven de wolken uitsteekt. In Arusha aangekomen zijn we gebroken en is het alweer donker als we de tent opzetten. Een Serengeti biertje en drie dagen van het gelijknamige National

Park in het vooruitzicht maakt alles goed.

Dag 27 – 08/10/11: Serengeti

In Arusha worden we opgepikt door twee 4×4’s en dan gaan we op pad naar Serengeti. Vanuit Arusha is het nog steeds een eind rijden. Eerst naar Karatu, daarna over een hobbelige weg omhoog langs Ngorogoro en vervolgens weer naar beneden naar Serengeti.

Bij de ingang van het park worden we helaas lang opgehouden doordat de betaling steeds mislukt. Dit gaat jammer genoeg ten koste van de tijd die beschikbaar is voor de namiddag gamedrive. Nog steeds geen luipaard, maar we zien wel zijn neefje, de cheetah. Eén volwassene en twee kleintjes die zich uitgebreid laten fotograferen. Verder nog een enorme kudde zebra’s. Op zich misschien niet bijzonder, maar tijdens onze trip in Mozambique hebben we die helemaal niet gezien en in South Luangwa – een paar weken terug – waren het er bij lange na niet zo veel.

We staan op de public campsite van het park en dat betekent kamperen tussen het wild. Letterlijk in dit geval, want in tegenstelling tot de andere parken waar we al zijn geweest, ontbreekt hier het spoor van elke vorm van omheining. Hoe krakkemikkig deze soms is, het geeft in ieder geval een rustgevend gevoel van schijnveiligheid. Om 22:00 uur proberen een paar hyena’s het eetgebouw binnen te komen om zich op het restafval te storten. Gelukkig zit de deur op slot. Niet veel later gaan we slapen en horen we op niet al te verre afstand het geluid van jakhalzen, hyena’s en weet-ik-wat-nog-meer. Dan vallen we in een diepe slaap en dat is maar goed ook. Had ik midden in de nacht naast mijn tent gestaan, dan stond ik ook oog in oog met drie buffels. Soms is het niet verkeerd om een vaste slaper te zijn.

Dag 28 – 09/10/11: ballonvaart over Serengeti

Of beter gezegd: net geen ballonvaart over de Serengeti. Weliswaar staan Vanou en ik om 5:00 uur op om rond 6:00 uur in de ballon te stappen, maar tegen die tijd is de wind met 12 knopen te sterk om op te stijgen. Na een half uur wachten valt het doek… Definitief no go. Balen. Dit is de 2e keer dat mijn verjaardagscadeau het vertikt om de lucht in te gaan. In eerste instantie zou ik namelijk gaan heliskien in St. Anton, maar dat ging toen niet door vanwege laaghangende bewolking en verhoogd lawinegevaar. Nu dus teveel wind… Zou het een patroon zijn??

Het backup plan wordt in werking gesteld en we gaan met de rest mee op gamedrive. We lopen 24 leeuwen mis, maar we zien 4 luipaarden (!), 3 cheetahs – dezelfde als gisteren – en verder o.a. nog wat hyena’s, olifanten, etcetera. Onderweg naar de Ngorogoro Crater zien we uiteindelijk toch nog wat leeuwen en als klap op de vuurpijl een Secretary Bird. Een grote, lelijke vogel die ik al drie vakanties opgeef als het dier dat ik als liefste wil zien tijdens een gamedrive. Meestal levert dit een verbaasde blik op van de park ranger, want iedereen kiest voor Big Five beesten met de luipaard natuurlijk als nummer 1. Nu ik dus voor het eerst in mijn leven een Secretary Bird heb gezien – en ook de Big Five compleet heb – kan ik naar huis. Maar dan gaat de drijfas van de jeep kapot en dan is het wachten geblazen op vervangend vervoer. ‘s Avonds laat komen we pas aan op de campsite aan de rand van de Ngorogoro Crater. Voor het spectaculaire uitzicht zullen we tot de volgende ochtend moeten wachten.

Dag 29 – 10/10/11: Ngorogoro Crater

De term ‘krater’ slaat eigenlijk nergens op. De levenscyclus van een vulkaan bestaat namelijk uit een aantal fasen, waarvan Ngorogoro zich in de laatste bevindt. De eerste is natuurlijk als vulkaan. Na de uitbarsting houd je een krater over. En wanneer de voormalige vulkaan instort dan heet het een caldera. Ngorogoro – wat Swahili is voor kom – is een caldera. Eentje met een doorsnede van 20 km en waarin de voltallige Big Five te vinden is.

Hoewel we boven aan de rand slapen op 2300 m hoogte (koud en vochtig) zien we ‘s ochtends niets van de doorsnede vanwege een dichte mist. Niks te zien dus van het spectaculaire uitzicht waar we gisteren te laat voor waren.

Na het ontbijt dalen we af naar de bodem voor een gamedrive. Op het luipaard na – geeft niet, want gisteren al gezien – zien we alles van de Big Five, inclusief de Zwarte Neushoorn(!) waarvan er nog maar 30 in Ngororgoro rondlopen. Ook zien we een drietal leeuwen die aan het genieten zijn van een baby-buffel. Numero Uno van Big Five verorbert dus een van zijn soortgenoten. Niet iets wat je in Ngorogoro elke dag kunt zien.

We verlaten Ngorogoro met het hoofd in de wolken, want boven is het nog steeds mistig. Sterker nog het heeft er geregend. Over een glibberige weg zigzaggen we tussen twee gestrande tankwagens, een paar 2-wheeldrives en een safaritruck naar beneden. Vervolgens brengen we een bezoek aan een maasai-dorp waar we in 5 minuten een crash-course over de cultuur krijgen en zonder enige vorm van verplichting of van druk hun spulletjes op de markt mogen bezichtigen.

Dag 30 – 11/10/11: Nairobi

Van Arusha rijden we langs de Kilimonjaro naar Kenia. Tanzania zit erop. We overnachten in het Meridian hotel in Nairobi voordat we verder trekken richting Uganda. Na een aantal weken slapen op matjes en in tenten is het weer heerlijk om op een bed met normale kussens te kunnen slapen. De afgelopen weken hebben we namelijk op de mini-kussens gelegen die we uit het vliegtuig hebben ‘geleend’.

We nemen afscheid van een aantal mensen uit de groep, nadat we gezamenlijk wat eten in het hotel.

2 Comments

  1. coby en edo

    Hallo daar,

    Wat een geluk Sjors dat je, behoudens de Big Five, die rare vogel de secretary Bird hebt gezien. Dat beest kan nauwelijks vliegen joh met z’n 2 meter spanwijdte. Edoch, het is wel duidelijk dat je meer ziet dan ik. Bij ons komt soms de kat van de buren langs. Ik bedoel maar.
    En nog een cadeautip….ik zou een parachutesprong maken op Texel, wie weet lukt dat.
    Vanou trek je het allemaal nog, het is wel een pittige reis zeg, maar wel zeer de moeite waard. Wat zien jullie veel.We nodigen onszelf nu alvast uit om foto´s te komen kijken.
    Geniet van het volgende deel van de reis en houd ons op de hoogte.
    Dikke Vinkeveense zoen voor jullie twee.
    Dag hoor, Edo en Coby

  2. Dick en Juudje

    Dag Sjors en Vanou! Het klinkt weer erg briljant. Ik ben zo benieuwd hoe het bij de gorillas is. Heb hier net op 3 op reis gezien en je kan echt heel dichtbij komen. Voor mijn gevoel gaat de tijd dat jullie weg zijn zo snel. Wat een afstanden zeg! heel veel plezier met de laatste delen van je reis. Het gaat sowieso mooi worden.

    Groetjes D & J

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*